Günlerdir iş görüşmeleri konusunda mücadelemi ara ara sizlerle paylaştım. İş görüşmelerinde çıkan aksaklıklar, iki tarafın psikolojisini ortaya çıkarmaya çalıştım, yeri geldi dalgaya vurdum işi. Ancak gerçek olan şey, bu durumların ciddi anlamda insanları etkilediği.
Onca şeyden sonra nihayet beklediğim haberi aldım ve yarından itibaren benim için yeni bir hayat başlıyor. Endişelerim var elbette, kaygılarım, merak ettiklerim ama hiç biri evde oturmaktan daha çok bunaltamaz beni. Bekleyişlerin ağırlığı hiçbir şeyle kıyaslanamaz.
İş görüşmelerine giden taraftım bugüne kadar. Çok şey kattığını söyleyebilirim bana. Önceleri utana sıkıla gittiğim görüşmeler sonraları omuzlarımı daha dik, sözlerimi daha kararlı, duruşumu daha kendinden emin yaptı. Ve anladım ki, işe alacak kişiler de etten kemikten, onlar da oturdular bir zamanlar benim oturduğum yere.
Büyüklerimiz boşuna demiyorlar tecrübe konuşuyor diye. Ben de hayatın içindeki yollara serili deneyimlerden payıma düşenleri topluyorum bir bir. Neler getirir bilinmez ama benden bir şey götürmeyeceği kesin.
Uzunca bir süre iş arayanların psikolojik, sosyal, ekonomik vb. alanlardaki zorluklarını yaşadım ve bu konuda kesin konuşabilecek kadar çok şey öğrendim. Ciddi iş deneyimlerim olmadı ancak şimdi de çalışan birinin kendine duyduğu güvenle, yorucu ve yoğun çalışmalarımı katacağım yazı aralarına.
Bazı şeyler beni zorlar mı yada hayatımı kolaylaştırıp bazı şeyleri zorlaştırır mı bilmiyorum da bildiğim şey uzaklaşmak istediğim şeylerden beni derhal uzaklaştıracağıdır. Sevdikleri ya da yapmaktan hoşlandığı şeyler gün gelir insana sıkıntı verir. Aradaki bağları çıkmaza sürükler. İşte bu düğümde insanlar bir kaçış arar bu iş de tam bu sırada çıktı karşıma. İşe bak demekten alamadım kendimi… Sahi artık bakmakla kalmayıp, işin içine girmiştim daha doğrusu ilk adımı atmıştım.
Daha fazla uzatmadan yarınki heyecanı içimde saklayıp uykuya dalma vakti diye düşünüyorum. İlk günümü paylaşırım sizlerle de. İşsiz herkesin en kısa zamanda iş bulmasını canı gönülden dileyerek ayrılıyorum şimdilik…
Sevgiyle kalın…
Gülçin GÜLOĞLU
İş görüşmeleri her zaman çok sıkıcıdır. Bunu ben değil iş arayan herkes söyler. Görüşme yapacağın yer ne mesafede olursa olsun yol bitmek bilmez, bir türlü varamazsın gitmek istediğin yere hadi ulaştın diyelim bu defa büyük binaysa çalacağın kapıyı ara dur, sonra görüşeceğin kişi, yok bir dükkansa işin biraz daha kolaydır. Adres belli, görüşeceğin kişinin yerini elinizle koymuş gibi bulursunuz.
Ardından günlerce araştırdığınız, işe nasıl gidilir, mülakat yapan kişiyle konuşma adabı nasıl olur. Bir defa kasım kasım kasılırsanız olmaz. Nitekim kimseden iş dilenmiyorsunuzdur, emeğinizi ortaya koymanız için, başvurduğunuz yere kendinizi kanıtlamak ve onların çalışmalarında önemli katkılar yapmak için iş istiyorsunuz, fırsat bekliyorsunuzdur.
Hazırlık sürecinde, giyilecek kıyafet, abartısız hoş, sade bir makyaj ve baştan ayağa ufak detaylarla bezenmiş bir kişinin dik duruşu, kendinden emin tavırlarıyla, güvenli bir şekilde görüşmeyi yapacak kişinin karşısına çıkmak arasında geçen zaman iş arayan biri için kelimelerle anlatılamaz. Çok klasik olacak belki ama yaşanır.
Öyle ki, bir düşünmek gerek. Benim geçtiğim bu yollardan her gün milyonlarca kişi geçiyor. Hatta şuan beni sorularıyla terleten bu kişi de öyle. Öyleyse ne gerek var, birilerini ya da bir şeyleri ulaşılmaz görmeye veya kendini geri çekmeye.
Tüm bunlardan sonra işte gün var ki… onun heyecanı hepsini sollar. Kimlerle muhatap olunacak, işle ilgili tam olarak ne gibi sorunlar bizi bulacak. Tamam işi uzaktan takip etmek iyi de bir de içine girmek var. Her şey öyle göründüğü gibi kolay olmuyor maalesef. Kendini patronundan önce iş arkadaşlarına kanıtlaman gerek. Önce çalışacağın kişilerle ilişkilerini sağlam tutmalı ki insan ilk girdiği günden başlamasın ızdırabı. Öyle “ha” deyince iş bulunmuyor da sarmazsa çıksın.
Sonrası tamamıyla kişide bitiyor anlaşılacağı üzere. Tavırları, konuşmaları, samimiyeti, iyi niyetiyle kendini gösterme zamanının içine girmiş bir yetişkin, alışma devrinden sonra mutlulukla yoluna devam edecektir. Sonrası çorap söküğü gibi devam edecektir de.
Yaşamayan bilemez bu sıkıntıları. İşsizlik, kendini işe yaramaz, üretemez durumda hissetmek ne kötüdür bilen bilir. Bu durumda olan herkesin en acil şekilde iş bulmasını dilerken, eğer bu yazıyı okuyan iş sahipleri varsa onlara da göndermelerimi yapmış olayım. Unutulmamalı, herkesin işsiz kaldığı bir dönem mutlaka ki vardır.
Gülçin GÜLOĞLU
Son Yorumlar