Yorgunluğun had safhası. Bir işin olması için önce iyi bir ders gereklidir ya hani, sonrasında işin kıymetini anlayabilmek için önemlidir bu durum. Yorgunluk, ardından yoğunluk, onun arkasından direnme ve pes ediş.
Yorgunluğun da kendi içinde çeşitleri vardır. Beden yorgunluğu, akıl yorgunluğu ve her ikisinin bir araya gelişinden doğan, kişiyi yere seren yorgunluk.
Beden yorgunluğu geçici bir durumdur. Kısa süreli de olsa oturacak veya uzanacak bir rahat yer ile birkaç saat süreyle rahatlıkla geçer. Sonuç beklemeye gerek yoktur, yapılacak ufak bir masaj, ılık bir duş, beden yorgunluğunun ilacıdır. Yorgunluğun şiddetine göre ilk dinlenişte ağır basınçla kendine gelememe durumu ortaya çıkabilir, git gide rahatlamanın verdiği rehavetle uykuya dalmanın keyfini yaşarsın.
Ancak iş, ruh ve akıl yorgunluğunda. Ne oturup dinlenmeyle geçer ne kendini oradan oraya atmayla. Sonucun mutlu etmesi bizim dışımızdakilere bağlı sebeplerdir çok zaman. Bedenin gittiği yerden ayrı kalamayan akıl, sorunları da yanında götürür. Ne rahatça uyutur ne de bir uğraş edindirir. Dalgınlık en büyük belirtisidir. ayak,
Hem beden hem akıl yorgunluğu insanı sona götürecek cinstendir. Hastalığın davetiyesi bu yolla basılmış olur. Kafaya takılan bir sorunun bedenin kaldıramayacağı ağırlıktaki işlerle yoğrulması hiç hayra alamet değildir. Bekleyişleri vardır sessiz, soruları vardır cevapsız, cümleleri vardır anlamsız…
Beden hareket eder cezasını ayaklar çeker, tıpkı akılsız başın cezasını çektiği gibi. Beden yorgunluğunu çeken ayak ile ruh yorgunluğuna yenilen aklın oyunu hep insanoğlunadır. Taşınamayacak yüklerin altında küçülen insan ve ömrün sayısız törpülenmemiş duygusu. Tezatlıklar içindeki uyumun şaşılacak birleşiminden doğan hayat.
Nerden nereye… Yazı da hayat gibi karmaşadan nasibini aldı. Yorgunluğun üzerine kışın içilen tavşankanı sıcacık bir çay, yazın buz gibi limonata, böyle mevsimsiz zamanlarda ise çala kalem karalamalar gidiyor işte. Önüne geçilemeyecek bir hal aldığında labirent dünya, herkes bir şekilde sıyrılmaya bakıyor kendince.
Yorgunluğun sebep olduğu bir yazının ardında saklanan gerçek; yorucu bir gün geçirmiş olmaktan geçer. Görüldüğü üzere ne yaşarsan onu yazarsın, ektiğini biçtiğin gibi.
Mutluluğu yazmanın tadına doyacağımız günlere…
Gülçin Güloğlu
Her yorgunluğunun bir mutluluğa bağlanmasını dilerim..
Mayıs 27th, 2008 at 07:19Bir yoğunluğun ardından gelen beden yoğunluğunu,üstümden atmayı pek severim ben.Çalışmadığımdan dolayı da en tatlı yorgunluk arkasını evi komple elden geçirmekte yaşıyorum.Dediğin gibi bir duş ve ardından bornozumla uzanacağım yumuşak bir yatak…Bundan keyiflisi olmuyor benim için.
sen ne yazaran yaz güzel yazıyorsun işte
Mayıs 27th, 2008 at 08:54mutluluğuda yorgunluğuda… bunuda ne güzeldile getirmişsin…
ancak yinede ben sana güzl şeyler beden yorgunlukalrı yaşa sadece diye dilemek istiyorum…
yorgunlukalrın hep güzlliklere uğraş için olsun. yani bir duş al uyu kendine gel, başla kaldığın yerden mutluluğun için…
ilk başta sayfan sade ve hoş…
yazılarında akıcı eğitici herkesin kendinden
bir parça bulacağı cinsinden..
zaten herşey insan için değil mi?
beden yorgunluğu dediğin gibi herşekilde geçerde,
bu akıl yorgunluğu biraz zor geçiyor…
muhabbetle kal
Mayıs 27th, 2008 at 12:37Canım benim hayatımızda sadece beden yorgunluğu yaşamamız dileği ile sözüme başlamak istiyorum… Canımcım cumartesi günü buluşacağız, gelmek istersen sana mail ile bilgi veririm . Cumartesi günü saat 14′de gelmeni çok isterim, seni kocamannnnnnn öpüyorum…
Mayıs 27th, 2008 at 14:24Ben çalışan biri degilim, fakat evdeki yorgunluk bazan hat safhaya gelir, fakat çaresi vardır.Bir demlik dolusu çay ve mis gibi manzaranın olduğu balkonda kuş sesleri dinleyerek yorgunlugu bir çırpıda atarım üzerimden.Fakat ruh yorgun oldummu bu kolay kolay geçmez, ne neşe bırakır insanda nede yaşama hevesi.
Mayıs 27th, 2008 at 21:42Seninki inşallah beden yorgunluğudur Gülçinciğim iyi bir tatil bu sorununu çözecektir senin:)
Sevgi ve selamlar.
Sevgili Kuju,
Mayıs 29th, 2008 at 18:36Ben de yorgunum çok…
Bedenim neyse de,
Gönlümün yorgunluğu berbat bu aralar…
Geçer elbet.
Ümidimi kesmiş değilim…
Sevgiyle kucaklarım…
ilk defa blogunu ziyaret ettim…çok kaliteli ,çok çok anlamlı içeriklerin olduğunu gördüm…yine geleceğim tabii ki , bu biraz kısa bir ziyaret oldu…
Mayıs 30th, 2008 at 15:05benim bir huyum var blograzzi ile ilgili…blograzzide keşfettiğim bloglara gider ,okur okur okur ondan sonra fikir bildiririm ve fav vs yaparım..
siz takibe aldım..bağlantılarımda bulunacak blogunuz ve umarım sizi daha çok ziyaret edeceğim..hoşçakalın