Bu sabah uyandım, uzun bir aradan sonra penceremden soğuk girmeyeceğinin endişesi olmadan büyük bir mutlulukla perdeleri açıp, penceremi araladım. Tam karşımdaki apartmandan birinin balkonunda iki kuş gördüm. Ürkütmemek için sessizce onları izledim bir süre. Sonra sıkıldılar sanırım uçup gittiler…
Bir bebek ağlaması duydum sonra. Henüz birkaç aylık olsa gerek. Ahhh dedim küçük melek. gideceğin yol ne kadar uzun kim bilir. Neler var daha önünde, kimler gelip geçecek hayatından. Şimdi ağlıyorsun ya bu son olmayacak ona yazık. Umarım geç bulmazsın sapacağın yolu. Bir an önce düzlüğe çıkarırsın direksiyonunda durduğun yaşamı.
Sonra yüzümü yıkadım, sular ne çabuk ısınmış. Oysa benim buz gibi bir suya ihtiyacım var. Yüzüme vurdukça avuç avuç, irkiltecek beni. Çare ağzına kadar buz doldurduğum bardağımın içine havadan doldurduğum portakal suyum. Soğukluğu dilime değdikçe yüzümü serinletmeyen suya inat içimi üşütmekte…
İçimi güneşle doldurdum bu sabah. Bir kuş görüntüsü, bebek sesi, su serinliği ve yaşam… Aldığım nefesin derinliği beni bana hatırlatan. Bir de neşesine doyum olmayan dostlukları koyduk mu sofraya değmeyin keyfime. Bir keresinde “büyük oynayacaksın hayata karşı” demişti bir arkadaşım. Küçük istersen küçük veriyor sana ne kadar büyük istersen o kadar ileriye götürüyor seni. Bu sözün doğruluğunu düşündüm bir müddet.
Bugün geri kalan hayatımın ilk günü. Yeni doğdum da diyebiliriz. İlk doğumumdan tek farkı bugün bilinçliyim ve yaşamdan zevk almam tamamen benim elimde. Hayatıma kattıklarımla, katacaklarımla, seçimlerimle, duygularımla… Her şeyle…
Bıraktım hint kumaşı olmaya aday kişilerle ömür eskitmeyi. Yüreğim aşk için çırpıyor, doğanın sesi daha bir başka geliyor, bu yaz benim olacak öyle diyor bugün bir kağıt daha kopardığım takvim yaprağı.
Bekliyorum. Bir elim havada diğeri mutluluğu yazmakta… kalbim gümbür gümbür … heyecan var ama nedensiz. Bekleyiş var sabırsız. Bir kalem bir kağıt bir de şu yerin tavanı şahidim. Gökyüzüne uçurduğum balonumdan haber bekliyorum, bulan, gören olursa kapıma bırakabilir mi???
Gülçin GÜLOĞLU
25.04.2008
yeni doğum günün kutlu olsun kujucummmm,kısss daha yeni kutlamadık mı biz senin doğumgününü:P hehee
yok yine pasta yiyesin geldi senin dimi:)anladım ben anladım:)
şaka bir yana,yeni kararlar,ayağa kalkmalar,güç toplamalar insanın direncini artırıyor yaşama karşı ve bazen olması gereken de bu oluyor…
bugün bi arkadaşım bana dedi ki:
DO YOUR BEST
LEAVE THE REST!
güzel bence,hadi çevir önce ,sonra anla özünü:)
bugünkü ödevin budur:P
sevgiler canım sana.
Nisan 25th, 2008 at 21:33öpüldün.
tamam öğretmenim. ne güzel yaw esra sen bloğum öğretmenlerle doldu tastı hayır bi de ödevilerim olmasa hehe…
saka saka siz yeter ki gelin ödevaler zamanında hazır olur :)))
pasta yiyesim var, ilgi göresim var, düzene hasretliğim var ne dersen de ondan yeni kutlanmış doğumgününü saymıyorum :)))
ÖDEV: elinden gelenin en iyisini yap gerisini boşver…
Nisan 25th, 2008 at 23:33doğru mudur :))
Sevgili Kuju,
O balon benim çocukluğumda da vardı.Bazen kaçırıverdiğim de olurdu elimden ya!!!
Şimdi sana doğru yol almakta…
Onu sıkı sıkıya yakala…
Seni sevgiyle kucaklarım…
Nisan 25th, 2008 at 23:36Vayyy!…
Nisan 26th, 2008 at 12:52”Hayat dolu” deyimşinin tam yakışacağı bir çalışma olmuş.
Çok hoşuma gitti gerçekten.
Genç arkadaşlarımızın böyle neşeli,heyecanlı ve hayat dolu olduğunu görmek,
biz sonbaharlarda takılı kalanlar için de gerçekten sevinç kaynağı oluyor.
Bahara erişmeden çiçeklerin açtığını,böceklerin,kuşların,kelebeklerin kıkır kıpır oluşlarını,doğanın hayata gülümseyişini görür gibi oluyorsunuz.
Hayatı sevmek güzel şey…
Bir kuşu izlemek,bir bebeğin sesini,ağlayışını dinlemek,yüze çarpılan bir avuç sudan,ya da içi ağzına kadar buz dolu bir bardağa portakal suyu koyup,sonra da aheste aheste yudumlayarak,soğuğun içinize akışını hissetmeye çalışmak,ya da güneşin teninizi bir anne eli şefkatinde yumuşacıkça okşamasını fark edebilmek,
içinizi sevinçle,ümitle doldurabilmek ne güzel şey…
Yaşamak güzel galiba?
Her ne hal olursa olsun…
Küçücük şeylerle mutlu olmasını bilmeli insan.
İşte o zaman,hayat gerçekten çekilir oluyor…
Tebessümler anlam kazanıyor…
Sevgiler sahte olmuyor…
Hayata yeniden başlayacak kadar,yeniden doğdum diyecek kadar neşeli ve umutlusun ne güzel dilerim bu umut,neşe,sevinç hep yazılarında olur.Balonun sana geliyor:)))
Nisan 26th, 2008 at 18:53Güzelliklerin devam etmesi dileğimle
Dünyadaki güzellikleri de, zorlukları da, çirkinlikleri de görebilen ve bunları sindirebilmiş, hayata hazırlıklı bir Gülçinkuju okudum..
Çok yaşa; ama hep güzel yaşa..
Sevgiler..
Nisan 29th, 2008 at 14:07