Bir kıpırtı var bugün benliğimde, kahkahalarla
Duygularımın her biri çocuk olmuş, oyunlar oynuyor
Israrla gelecek topu beklerken biri,
Diğeri parmağı ağzında ebeyi seçiyor.
Oyun parkı oluyor içim bugün, en sesli günlerini yaşıyor.
Bir çocuk düşüyor az ötede salıncaktan
Bacağı kanıyor, başında bir büyüğü yok
Arkadaşları koşuyor hemen oracığa
Ne kadar geliyorsa ellerinden sarıyorlar yarayı
Çocuk işte, oyun oynarken yarayı düşünecek değil ya
Kapılıyor tekrar oyunun eğlencesine,
Unutuyor az önceki acısını, ağlamıyor…
Sonra bir küçük kız çocuğu, annesi elinden tutmuş
Elini kurtarıp kaçmak, diğer çocukların arasına dalmak istiyor
Ama nafile, annesi tereddüt ediyor, ezilmesinden yana endişeli
İkna etmeye çalışıyor, daha sonra getiririm diye
Hiç olacak iş mi? Onca çocuk orada oynayadursun
O küçük kız evin yolunu mu tutsun, o daha inatçı.
Şimdi çocuklar bir kişi daha fazla devam ediyor oyunlarına…
Bir erkek uzaktan bakıyor pembe tokalı sarışın kıza
Onunla oynamak istiyor ama cesareti yok gidemiyor yanına
Arkadaşına işaret ediyor, o tarafta oynamak istiyor
Gittikçe yaklaşıyor kıza ama kız onu görmüyor
Oyun oynarken biraz daha fazla bağırıyor, fark edilmek için
Nitekim başarılı da oluyor, öyle bağırmaya kız dönüp bakıyor
Çocuk kıza dönüp bir kelime ediyor; bu oyun böyle bağırarak oynanıyor
Kaydıraktan, salıncaktan sıkılanlar kendilerini kumdan kaleye vermiş
Başka bir grup parkın tam ortasında, kumdan kaleler sıra sıra
Aralarına katılmak isteyen herkesi kabul ediyorlar, yardımlaşma koşuluyla
İçmek için getirdikleri suları çamur için kullanmaları keyiflendiriyor onları
Kale yanlarına her biri ayrı birer şekil yapıp özenle yerleştiriyor
Ne kadar yaratıcı olduklarını ispat eder gibi birbirlerine gösteriyorlar
Eve gittiklerinde hepsinin bozulacağını bilseler dahi umurlarında değil emekleri…
Şimdi bir kız ağlıyor, arkadaşı saçını çekmiş canı yanmış
Oyun sırasında olur öyle, birbirinizi ağlatmayın diyor bir büyük
Küçük kız arkadaşına kırgın, konduramıyor az önceki hareketi ona
Oysa en çok onu anlatırdı akşam eve gidince annesine, şimdi anlatmaz artık
Saçını düzeltecek ama elleri çamur, öğrendi pis elle saça dokunmak yasak
Oysa o cici, tertemiz bir kız çocuğu, evden çıktığı gibi temiz girmeli eve
Dudaklarını bükmüş, saçını çeken arkadaşına bakıyor göz ucuyla, ağladı ağlayacak
Vakit akşamı buldu, gitme vakti yaklaştı, bu demek oluyor ki artık büyümeliyim
Eve girdikten sonra burada yaptıklarımı unutup, çocukluğumu parka bırakıp
Anne babama karşı bir yetişkin gibi davranıp, onların sözünden dışarı çıkmamalıyım
Şımarıklık bu parka özgüydü ve elimi bulamaktan zevk duyduğum çamur da…
Ancak rüya görürsem yaşayabilirim o parktaki mutluluğu bir kez daha
Yetişkin gibi davranmak zorunda olmadığım kendi dünyama geri dönebilirim
Tüm benliğimle suladığım, beslediğim kişiliğimi karanlıkta açığa çıkarabilirim…
GÜLÇİN GÜLOĞLU
KUJUM BEN GELEBİLDİİİM.!
BİRTANEM BİLGİSAYARIM ÇÖKTÜ BENİM…
GÜNLERDİR NETSİZİM BEN…ŞİMDİ DE EMANET LAPTOPT SAYESİNDE GELEBİLDİM…. 
CANIM, İÇİMİZDE Kİ ÇOCUKLAR YÜREKLERİMİZE ÇİMDİK ATMASALAR BİZ BİZE DÖNMELERİ UNUTURUZ…
TOPRAK ÇAMURU BEREKETLİDİR, BOZUK MAYALI İNSAN ÇAMURUNDAN UZAK TUTSUN YARADAN BİZİ….
İYİ GELDİ PAYLAŞIMIN EMEĞİNE YÜREĞİNE SAĞLIK SÖZ YOLDAŞIM…
SEVGİLERİMLE… İNCOŞ ABLAN
Ocak 30th, 2008 at 10:35kuzucum, öyle severim ki oyun parklarını. Bizim çocukluğumuzda böyle her sokağın başında yoktu tabii. Ama kaydıraktan kaymak hala bile favorimdir. Öptüm seni
Ocak 30th, 2008 at 12:24en karanlıklarda yaşarım benliğimi
bir ışıkla bütünleşirim
gecenin tam ortasında
sessizliğin olduğu yerdeyim…
birden dökülüverdi tatlım
Ocak 30th, 2008 at 12:34Şaştım kaldım bu işe ben!…
Kuju sayfasında,turucu renkte bir veda yazısı gözlemlemekteyim kaç gündür ben ve
iyi bir yazılma arkadaşımı,iyi bir şiir,iyi bir kelime arkadaşımı kaybetmenin üzüntülerini yaşamaktayım.
Bu gün,
öylece tesadüfen açtığımda sayfasını, ve çocukluğunu,daha doğrusu yüreğindeki çocuk kimliğini anlatan bir yazı ile tekrar onu karşımda görünce, gerçekten çok sevindim.
Ama,
bakıyorum da yorumlara,
galiba boşuna telaşlanmışım.
Ya da yanlış anlamışım olayı.
Her neyse!…
Sonuçta, kuju’nun yine bu güzel sayfada,yine güzel anlatımları ile bizlerle olmasına çok sevindim.
Yalnızlıklarında,
Ocak 31st, 2008 at 14:37kaleminle,defterinle baş başa kaldığın özel zaman dilimlerinde,
içine gizlediğin çocuğu açığa çıkarman ve onu şiirinde yaşatman çok hoş gerçekten.
Böylce içinde yaşattığın duygularını,heyecanlarını,sevgilerini çok daha güzel aktarıyorsun okuyanlarına…
Bir çocuğun ağzından kendini çok daha güzel anlatıyorsun.
Çok başarılı bir çalışma…
selam canım naıslsın?umarım iyisindir,kendine iyi bak canım
Şubat 1st, 2008 at 00:08evet çocuk olmak istiyorum ben
her zamanki gibi oyun oynamak istiyorum
gülmek istiyorum rahtaça ve özgürce
bu arada yeniden geldiğin için teşekkürler
Şubat 1st, 2008 at 00:23bir an hep gideceksin sanmıştım arkadaşım
saygılar sevgiler mutlu haftalar
hepinize ilginiz için tesekkür ederim…tam olarak dööndüm sayılamaz aslında. sadece kısas bir süre kapalı kalmaması için açtım.
buradan da haberi vermiş olayım yakında yepyenir bir yüz geliyor. yenilikler bizi bekliyor. düzenleme aşamasındayım. bittiği zaman herşey son haliyle karsınıza çıkacak bekleyin…
tam anlamıyla dönüp b8urasları içime çekmek için gün sayıyorum…
Şubat 1st, 2008 at 13:09KUJUUUM, EMANET LAPTOPLARDAN BİR MERHABA, GÜNAYDIN BIRAKIYORUM…
YENİ PROJELER VAR DEMEK UFUKTA HI.?
YAPAR BENİM KUJUM, KOLAY GELSİN SANA…
SEVGİLERİMLE… İNCOŞ ABLAN
Şubat 3rd, 2008 at 10:07İyi haftalar Kuju…
Şubat 4th, 2008 at 09:21Hadi,
toparla yüreğindeki tüm kelimeleri de,
çabuk dön sayfana…
Bekleyen dostların çok seni…Özleyenler de…
kuju,
Şubat 4th, 2008 at 14:46yazı güzel. resim mevsime paralel olursa daha güzel olur.
yani oyun parkının sonbahar veya kış mevsiminde oynayan çocukları
))
başarılar
ÇOK HOŞ YA BANA TAMDA DENK GELDİ
KENDİME ADIMA OYUN PARKI OLMASADA HALAAA SALINCAK HER ŞEKLİYLE EN FAVORİMDİR:)))))))
SEVGİLERİMLE
Şubat 4th, 2008 at 16:04merhaba öncelikle güzel yorumun ve dileklerin için teşekkür ederim.
Şubat 6th, 2008 at 09:06çocuk parklarına bayılırım,utanıyorum artık.birisi çıkıp koca kız oldun kırcaksın salıncakları diyecek..bende kendimce bir çözüm buldum hava kararınca parka gidiyorum..özgürce sallanıyorum ,kayıyorum kardeşlerimden biri varsa tahtaravalli de saatlerimi geçiriyorum..
keyifle okuduğum bir yazıydı..çoşkumu anlamışsınızdır..
çok öptüm ..
KUUUJUUUUM.! ÖSLEDİM SENİ.! SEVGİLERİMİ BIRAKAYIM AKLINDASIN ABLANIN DEMEYE GELDİM EMANET YOLLARDAN…
İYİSİN DEĞİL Mİ BİDENEMMM…
SEVGİLERİMLE
Şubat 6th, 2008 at 11:11kuju özletiyorsun kendini
Şubat 8th, 2008 at 02:00çık artık kabuğundan
yeni yazılarla gelmeyi unutma:))
mutlu haftalar
o kadar güzel ki
Şubat 8th, 2008 at 11:02ve insana o kadar mutluluk veriyor ki
böyle yerler
yeniden çocuk olmuş gibi
olası gelmiş gibi
Yetişkin olmak çoğu zaman yoruyor insanı ve ben inan çok yoruldum var mı şöyle deli dolu çocukluğumuzu yaşayabileceğimiz yer? varsa söyle çünkü inan yaşayamadığım çocukluğumu yaşamaya ve çocuklar gibi özgür olmaya büyük bir ihtiyacım var.
Kuju canısı nerelerdesin?
Özlenmektesin bunu bilesin e mi?
Güzel bir hafta sonu diliyorum…
Şubat 9th, 2008 at 10:47Sevgimle canım…
Bence’den yola çıktım…
Brnce çocukluğumuz gibizi yoktu; sence büyümeliydik de bir şey sanmalıydılar…
Bence oyun gibisi yoktu,sence ders çalışmak gibisi…
Ben büyüdüm doyasıya yaşayarak çocukluğu,ya sen…
Yaşam güxzelliğinde günlere…Sevgiler…
Şubat 9th, 2008 at 14:50selam
Şubat 9th, 2008 at 21:05yine senden çok hoş akıcı güzel bir paylaşım cnm arkadaşım…
Şubat 9th, 2008 at 21:06olmuyor değil mi
ikisi bir arada olmuyor….
her an olmuyor…
sevgiler canım
Şubat 14th, 2008 at 19:18sağlıcakla..
bak seni merak ediyorum sayfan yenilenmedikçe
kendine dikkat et, gecikmeli de olsa sevgililer günün kutlu olsun yinede
sevgilerimle
Şubat 15th, 2008 at 09:48