Çoğu zaman duyguları gözümüzde çok büyütürüz. Bir an gelir ağlarız, çırpınırız, kendimizi paralarınız, sonra durulur, az evvelki gözyaşlarımıza üzülür diğer taraftan bir kahkaha patlatırız. Çok karmakarışığız çok.
Bir sahiplenme veya bir kabullenme yaşatırız, yeşertiriz içimizde kimse bilmeksizin. Sevgiyi büyütürken fark ederiz ki aslında büyüttüğümüz bir çocuk. Yıllar geçip biz yaşımızı ilerlettikçe içimizdeki şımarık "biz"i açığa çıkartırız. Bir çocuğun sevgisi ayıplanır mı hiç veya küçümsenir mi. En hassas ve en saf sevgidir. İçinde yalan, dolan, hesap, kitap olmadan aldığı kadar veren bir sevgi alışverişidir çocuk sevgisi. Tıpkı kızgınlığı gibi.
Bir tarafta ağlayan huysuz çocuk köşeyi dönünceye kadar her şeyi unutan bir masum yürek. Neyine kızılır. Patavatsızca düşünmeden söylediği bir çift lafına mı, neşesinden kimseyi görmediği seker adım insanlardan uzaklaşmasına mı? Adı üstünde sevgi… Üstelik şımarık bir çocuğun yüreğine konan sevgi. Oluru kaçarı olmadan, deli bir sevgi…
Peki bir yetişkinin sevgisinden bahsedelim biraz da. Kendini büyük diye tanımlayan birinin sevgisinden her zaman şüphe duyarım. Daha da açığı biraz korkarım. Bir defa her zaman temkinlidirler. Sevdiklerini söylerlerken, sevdiklerine karşı bir laf ederken, seviyorum deyip kendi kafalarının dikine giderek anlaşılmaz tavırlar içine girerken hep dikkatli olma gereğini hissederim. Hep "ağır abi" sevgileri vardır gibi gelir bana. Yani yapay ve mesafeli.
Sevmek zorunlulukmuş gibi sevenler vardır ya bir de. Ailesini mecbur olduğu için sevenler, eşini, arkadaşını, yakınını sadece mecbur olduğu için seven bir yürek anlayışını ben düşünemiyorum. Kriterlerim bu anlayışı hiçbir sebeple kabul etmiyor. Hiç sevme daha iyi. Bana "seni sevmiyorum, bir türlü sevemedim" diyenlere kızmam hiç. Bugüne kadar böyle söyleyen olmadı, ancak söylediklerinde ona göre tavrım ne olur onu da bilmiyorum. Kişiye göre değişir elbet ama duyarsam da tepki göstereceğimi sanmam. Sevmeyi bilmeyen bir yürekte olmaktansa, cesareti ile bunu bana söyleyebilen bir yürekte olmamayı yeğlerim doğrusu.
Sevgi dedik sevgiyi tanımlamadık. Sevgi nedir ki her yüreğe böylesi bazen zor, bazense bir o kadar kolay yerleşebiliyor. İnsanı kendinden ediyor, yüreği besliyor, aşı gibi iyi geliyor bedene. "Sevgi böyle bişey işte" dedirtiyor. Aşk değil. Aşk geçicidir. Süresi yaşam izlerine bağlı olarak değişkenlik gösteren bir süreci ifade eder aşk.
Ancak sevgi bu değildir. Seven yürek zaman gözetmez. Her an mutluluğu avuçlarında besler, büyütür. Gözüne çöp batmasından sakınır bir yandan diğer taraftan pamuklara sarıp sarmalar, bir tüy tanesinin uçmasına izin vermez. Canından başka can‘ı olmayan insanoğlu sevince o canı kendi canına katar. Bir başkası olarak görmez karşısındakini. Ne yapsa affeder. Zaten affedilmese de insan kendine hiç kızar mı ki? Kızabilir de…
Yağmur yağar sevgi bitmez yürekte, güneş doğar yine tükenmez. Yollar biter, sona varılır elden düşmez sıkı sıkı tutulan küçük bir kalp, valizler açılır, tekrar kapanır yine değişmez kelimeler, kar vardır dışarıda için sıcaktır, güneş açar ayakların buz keser. Çiçekler tomurcuklanır bahar gitmiştir belki, yapraklar dökülür yaz gelmiştir. Sevgi ısıtır veya sevgi soğutur yüreği. Her daim sıcak tutacağınız bir yürek besleyin içinizde…
GÜLÇİN GÜLOĞLU
- Kategori: editörden
- Görüşme:
Sev(mek)ilmek
Ocak 17th, 2008 at 19:10Sevmeyi ya da sevilmeyi anlatmaya kalkarsak senin gibi uzun uzun nice yazılar çıkar.
Sevmeyi sevilmeyi anlatmaktan çok yaşamak en güzeli..
Yerinde ve zamanın da sevilip sevebiliyorsanız sizden mükemmeli mutlusu yoktur çünkü her şey gülistanlıktır. Lakin sevgi zamansız veya karşılıksızsa işte o zaman işler karışır ve acı vermeye başlar ama yine de seversiniz. İçinizde bitiremezsiniz, kelimelerle bölüşemezsiniz.
Dilerim herkes gerçek sevginin ne demek olduğunu anlar. Zira, o anlatmakla anlaşılmaz sadece yaşandıkça tecrübelerle anlaşılır ve geçen zaman içinde de sabitlenir hayatınıza…
Dilerim has ve öz sevgi her daim seninle olsun…
Sevgilerim kuju
oksijen gibi sevgi
nefes alamayınca başlıyor hastalıklar
kimi kızgınlık hisssi veriyor
kimisi mutluluk duygusunu yaşatıyor
herşeyin adil olduğu bir sevgi anlayışı olmalı
Ocak 17th, 2008 at 20:39mutluluğa ulaşmanın en kısa yolunu kapatmamalı
bütün sevgiler seninle olsun arkadaşım
Yazılarınızda gezindim..güzel ve hayatı anlamlı kılan değerlere sahip olduğunuz çok belli oluyor..sizin adınıza tebriklerimi belirtirim..sevgilerimle..
Ocak 17th, 2008 at 23:27insan sevdikçe
Ocak 18th, 2008 at 12:56sevesii geliyorr
o kadar çoğalıyor ki sende
ve o kadar güzelleştiriyor ki insanı
sürekli sevgi dolu yumuşacık bakışlar besliyorsun
sevildini bilmekde aynı şeyleri yansıtıyor bana..
sevmekte sevilmekte güzel duygu
sölediğin gibi birini sevmem lazım die başlayan cümle
beni ondan soğutur hatta böle bi cümle beni kendimden bile soğutur ..
içten gelen bişeye şartlanmak şartk koşmak imkansız gibi geliyor bana ..
sevmekten ve sevilmekten yoksun olanlar
çok fakir insanlardır bence ..
Canım ben de sana mutlu ve huzurlu bir hafta sonu diliyorum.
Ocak 18th, 2008 at 23:06Sevgilerimle kuju’cum:)
Güzel, güzel olduğu kadar da düşündürücü bir yazı.
Ocak 19th, 2008 at 09:26Aslında,
dün okumuştum bu yazıyı ama,
akşam vakitlerinin sıkışıklığında, alel acele yorum yazmak gelmedi içimden.Sanırım bu güzel çalışmanın hakkını veremem gibi geldi bana.
Sevgiyi tarif etmek kolay değildir.
Sevginin kendisi de kolay değildir zaten.
Karmaşıktır, hassastır, bir yüreğin sıcaklığında beslenmesi,büyütülmesi gerekir bir bebek misali…
Tarih boyunca sevgi üzerine ne çok şey yazılmış,ne çok şey söylenmiştir.
Hiç şüpheniz olmasın, dünyanın sonu gelene kadar da, nice sözler,nice yazılar sarfedilecektir yine hakkında.
Her insanın kendine göre bir sevgisi, kendine göre bir sevgi tarifi vardır.
Kuju, bu gün gerçekten güzel bir sevgi yazısı kaleme almış, yüreğindeki sevgi profilini hoş ve akıcı bir anlatımla beğenimize sunmuş.
Başarılı bir çalışma, zevkle okudum gerçekten.
Ama!…
Bir konuda kendisine katılmadığımı da burada belirtmeden geçemeyeceğim.
Şu aşk meselesi…
Aşk geçici bir duygudur tanımlamasına asla katılmıyorum.
Belki de hiç eskimeyen, insan yüreğine takılı kalan tek duygudur bence aşk.
Gerçekten seven gönüller için tabi ki…
sevdiğimize sevdiğimiz söylemek için işi dilimize bırakırız ve sihirli sözcükler çıkar.”seni seviyorum”
Ocak 20th, 2008 at 02:00yazın çok güzel olmuş ancak unutma sevgi çok anlatıyoruz ama hiç değerini bilmiyoruz.
mutlu ve huzurlu bir hafta sonu diliyorum selametle kalın..
Ocak 20th, 2008 at 04:54SEVGİ, GÖNLÜN SONSUZ ALFABE CÜMLELERİDİR BİTİMSİZ KUJUM….
HER CAN YİĞİT’İNİN SEVGİYİ KONUŞLANDIRMASI FARKLI GİBİ GÖRÜNSE DE SEVGİ, HER CAN İÇİN OLMAZSA OLMAZLARIDIR….
SEVGİ KAİNATIN AN PROJE AÇILIMI DEĞİL Mİ…?
KAİNATTA Kİ HER DAMLA, EMEK DAMLASI KOŞULSUZ…
VE HER CANIN KALP EMEK ARASININ KATIĞI.!
SEVGİ DENİLDİĞİNDE, SEVGİ CÜMLESİNİN GEÇTİĞİ HER ŞEYDE SAYGIYA SELAM VERMEK GELİYOR İÇİMDEN…
ÖYLESİNE KOŞULLU SEVGİLERİN HİÇ BİR ZAMAN UZUN SOLUKLU ÖMRÜ OLMADI OLAMAZ, İLLA Kİ BİR YERDEN GÖZ KAÇAR…ÖZÜRLÜDÜR DAMGASINI YEMEDEN KAÇAMAZDA….
SEVGİ YÜKLÜ GÜNLERİN BOL OLSUN BİRTANEM…
GÖNLÜNCE SEVGİLERLE İÇE İÇE GÜNLERE CAN KUŞUM…
ÇOK ANLAMLI GÜZELDİ DÜŞÜNCELİ CÜMLELERİN…
SEVGİLERİMLE… UMUT KUŞUN…
Ocak 20th, 2008 at 10:19kuzucum yaw , hiç mecburen sevmek olurmu. Birinin beni mecburen sevdiğini düşünüyorum da tüylerim diken diken oluyor. Karşılıksız sevmek ve sevilmek en güzeli. Sevgiler bıraktım sana
Ocak 20th, 2008 at 19:24