
.
Kime dökeyim ki içimi. Kime sarılayım çaresizliğimi yanıma katıp,
kimden dileneyim bir avuç mutluluğu. Sevgisizliği marifet bilmiş
hangi yüreğe sormalıyım aşkın tanımını.
İçimden ısrarla çıkmak isteyen kelimelere direniyor dudaklarım.
Bir başlasa dökülmeye kelimeler ve anlatmaya başlasam
sızılarımı isyan eder ağrır düşünceler.
Mantığı yok belki ama sebebi de yok yaşadıklarımın.
Güzel yazılar yazıyorsunuz tebrikler ancak bazıları çok sert geliyor…
Ocak 3rd, 2008 at 18:08duygusallık ön planda olunca mantığın pabucuda dama atılıyor ister istemez ve aslında yaaşdığımız herşeyin bir nedeni vardır…her şeyden ders çıkarabilmek ve çıkarttığımız dersleri unutmamaktır bütün mesele..bazen sıkışır kalırız kapı arkalarına…bedenimiz dolanır ama ruh kendine yer edinmiştir bir kere…
Ocak 3rd, 2008 at 19:18elbet çıkacak güzel yüreğin gün ışığına….
gökkuşağının en güzel renkleri ışık tutacak yoluna ve arkana dönüp baktığında avuçlarında bir tutam hayat dersi yoluna devam edeceksin..
tebessüm ederek yaşamına..:))
Zaman gelir yollarına kar yağar, etrafını hüzün bulutları sararsa, ne zaman bir dosta ihtiyaç duyarsan dost olabildiğim kadar burdayım…
Ocak 4th, 2008 at 01:59şimdiden hayırlı cumalar arkadaşım selametle kalın..
günaydınnnnnnn….
kız blogspot a geçtim ya:=) http://matrakiye.blogspot.com ev bir ev, yeni bir sayfa yeni bir yaşam:=))
kız bu yazını alıp,, kendi bloguma koyasım geldi. bayıldım… ya bu etrafımızdaki insanlara bazen şükretmek gerekiyor. onların bu bizi üzen davranışları karşısında bizlere bu yazıları yazdırıyorlar. diyorum ya seviyorum seni:=)) öpüyorum canım…
Ocak 4th, 2008 at 10:27mantık yok sebep yok…
bayıldım bu cümleye…
bana çok şey anlattı…
yüreğine eline sağlık
sevgilerimle
Ocak 4th, 2008 at 12:12anlatsam birdert anlatmasam bir dert
duvarlara konuşmaktan insanları unuttum
birçok sözü yuttu kalbim
denize mi döküldü kelimelerim
içime atmaktan ruhum kurudu
Ocak 4th, 2008 at 13:35nehirlerim yaslara boğuldu
ben bulana kadar yolumu
kader çoktan sahneye koymuştu
bu acımasız vefasız oyununu
Yağmurun toprağa hayat verdiği gibi dualarında hayat bulacağı bugün de dua bahçesinde yeşeren fidan olmak dileğiyle…
Hayırlı cumalar dilerim…
güzel yorumunuz için ayrıca teşekkür ederim…
Ocak 4th, 2008 at 14:53her zaman beklerim, bende çalarım kapınızı…
pardon tekrar ben :))))))))
sağlıcakla ve sevgiyle kal…
Ocak 4th, 2008 at 14:55AŞK OLSUUUUUN.! BEN NECİYİM KUJUM.!
SÖYLEDİNDE DİNLEMEDİM Mİ SENİ…
BEN AŞKIN ESKİSİYİM…
GEL ANLAT BANA SEN ÜZME YÜREĞİNİ….
AŞKTA, SEBEP MANTIK ARANMAZ.!
İNCOŞ KUJUSUNU SEVİİİYOOOORRRR…
SEVGİLERİMLE… UMUT KUŞUN…
Ocak 4th, 2008 at 16:07Kuju’cuğum..
“devası bulunmaz bir yangın derinliğidir yürek ” derler bazen..
adına ” aşk ” denilen bir duygu var ya hani ..
Tanımından kendi bile habersiz olan hani..
ve
kendi yüreğinin sesini duyuracağın o doğru kişiyi bir türlü salıvermez yanına da, çaresizliğin diğer adı olur, böyle susturur adamı..
Ne diyim canısı.. mantık olsa aşk olmazdı galiba ..
Tezat olduğu kadar, ayrılmaz bir ikili onlar valla..
İnşallah güzel sebepler olur yaşamında
Ocak 4th, 2008 at 19:36Sevgimle kal..
bazen mantık ölür bende ne mantık kaldı ne başka bişey gücümde kalmadı sanırım..!
Ocak 5th, 2008 at 01:09Merhabalar. Nasılsın? Bu günlerde ne yazıkki net’e çok zaman ayıramıyorum. Okul ve oğluşum epey bir zamanımı alıyor. Yoksa neler yazmak isterim ama… Bu arada, çok güzel bir yazı… İsyan etse de gönül, çaresizliğe boyun eğmemeli… Kadere bırakmaktansa geleceği, kadere yön vermeli derim… Güzel bir hafta sonu dileğiyle, sevgiyle kal.
Ocak 5th, 2008 at 01:50Ben yüreğimi anlatamadım kimseye..
Suskunluklara sarındım…
İçimdeki acıyı orta yere kusmadım…
Öylece durdum…
Olduğum yerde hareketsiz kaldım…
İçime sakladım sancılarımı, başka hiç bir şey yapmadım…
HEP SEVGİYLE KAL ARKADAŞIM… HEP UMUTLA… AŞKLA… VE ŞANSLA…
Ocak 5th, 2008 at 06:03Zor bir yazı olmuş bu kez.
Ocak 5th, 2008 at 10:17Bir arayışı yazmışsın,
bir söylenemeyeni,
bir anlatılamayanı.
Pencereden bir hafif soğuk sızıyor arkama doğru.Gayri ihtiyari dönüp bakıyorum.
Hemen önümde yüksalan çam ağaçlarının dalları salkım saçak kar.
Bozkırın tepeleri bem beyaz uzanmakta önümde,
hava açık,hoş bir güneş var.
İnsana huzur veren bir manzara bu.
Bu güzelliği çakıştırıyorum anlatımınla,
yüreğinin sesini dinliyorum susmuşken tüm gürültüleri dünyanın,
tebessümler yerleşiyor dudağıma biraz hüzünlü,biraz mahzun…
Anlatılamayan ama,anlatılması gereken,
yazılamayan ama,yazılması gereken,
yaşanmayan ama,yaşanması gereken,
unutulmayan ama,unutulması gerekenleri okudum ben yazında.
Biraz sitemkar,biraz öfkeli,biraz üzgün…
Yitik bir sevda masalı,
yarım bir sevda şiiri,
acıyı tadan bir yürek tarifi buldum cümlelerinde.
Zamanın derinliklerinde gömülü kalan ama, ince bir sızı ile kendini hatırlatan.
acısıyla tatlısıyla yaşadıklarını bence gecenin dördünde kalk allaha dök. o en güzel dosttur. kimsesizler kimsesidir.
Ocak 5th, 2008 at 22:29sen de güzel dostsun. sevgiyle kal.
yoksa
Ocak 5th, 2008 at 23:12ne kayda değer,
ne de değerini bilen;
ziyan etme tek heceni, burnunun ucunda da olsa.
ama
dersen ki;
taşıyor, zapt edemiyorum kelimeleri.
koy bir şişenin içine ve at denize
vursun denizyıldızı bir uzak kıyıya…
offf offff

Ocak 6th, 2008 at 02:12bi bazooka yollıyım mı sana
gelir mi ki iyi acaba?
Her zaman mantık aramamalı yaşananlarda..
Duygular ipleri ele geçirdi mi, karışıyor biraz ortalık..
Yine de isyan etmeden o yürek, sözcükler dökülmeli..
Sevgiler kujucum…
Ocak 6th, 2008 at 12:09kuzucum, ne çok karamsar bir yazı olmuş. Zaman zaman hepimiz giriyoruz bu tür düşüncelere. Ama sözcüklere öyle güzel dökülmüşler ki. Öptüm seni sevgiler bıraktım bi de
Ocak 7th, 2008 at 14:55aşkın mantığı yoktur.Ya yaşarsın doyasıya ya da hiç tatmadan göçersin öbür dünyaya…Aşk yaz mevsimi gibi gençlik gibi hiç anlamazsın ya gelir geçer ya vurur gider…Aşkta önemli olan sonuçları bu böyle güzeldir deyip gülüyorsan iyi niye böyle oldu deyip acı çekiryorsan kötü insanoğlunun başına ne gelirse gelsin bi ders çıkartıp devam etmeli dimdik hayata…
Ocak 31st, 2008 at 15:38