Hep derim, bir çocuk bir ailenin temel taşıdır diye. İki eş arasında çocuk dünyaya gelene kadar bir üstünlük kurma savaşı mutlaka vardır. Biri sürekli daha üstte olma ve genelde yaşantılarında kendi istekleri doğrultusunda hareket edilsin ister.
Ancak çocuk doğduğu andan itibaren tabiri caizse evde kimin borusu ötüyorsa artık eski görevine ve isteklerine son verilir. Çünkü artık üstünlük kurmak için çaba göstereceğiniz kişi herhangi biri değil, ne yaparsanız yapın sizi alt edecek küçük bir melektir. Ne melek ama…
Hep derim, derdim diyeceğim de. Kız çocuk bambaşkadır diye. Kendimden biliyorum. Ukalalık gibi olmasın ama durum bu, gözlemlerim de beni yanıltmıyor.
Kız ve erkek çocuk arasındaki fark çok açıktır. Hani erkekler Mars’tan kadınlar Venüs’ten dedikleri hesap. Hakikaten de öyle. İkisini de genelde anne ağırlıklı aynı ebeveyn büyütür ancak büyüdükleri oranda aileye ve yaşama bakış açıları öylesine değişik ve terstir ki.
Küçükken anne tarafından her türlü pataklanmaya maruz kalan çocuklar büyüdüklerinde kendileri bu otoriteyi devam ettiriyorlar. Tek fark dayak yok, kötü söz yok.
Örneğin ben; Annemin annesiyim. Annem benden çekinir, bir hata yaptığında mesela nasıl bir çocuk suç işlediğinde dudakları büzülür, suç işlediğinin bilincinde anne babaya yaranmak için türlü şirinliği yapar benim annem de kızacağım bir durum olduğunda bu misal sessizce yanaşır yanıma ve alçak bir ses tonuyla konuya giriş yapar. Bu durumda bilirsiniz söz konusu neyse çok kızsanız bile ses çıkaramazsınız ya da hafif yükselen bir ses tonuyla itirazlarınızı yaparsınız. Ancak o kadarla sınırlı kalır. Hem büyüğünüz saygı gereği hem de hatasını anlamış olgun bir tavırla yanınızda. Ne diyebilirsiniz ki.
Bir de sıkıntıda olduğu zamanlar var tabi. Arada kalma durumları, başkalarını kırmak istememe ama kırmadan güzel sözlerle gönül alma ya da içinde oluşan bir sızısını en yakınındakiyle paylaşma isteğiyle sığınıp güvenebileceği can yoldaşı ararken yolu hep bellidir; kızının odasının kapısı, evliyse gündüz oturması, uzaktaysa aradım bi sesini duymak içinle başlayıp konu durumuna göre ağzındaki baklanın çıkması. Anneler de kızlarıyla rahatlıyorlar işte. Anlatarak biraz olsun hafifletiyorlar canlarının yanmalarını.
İşte bu noktada başlıyor kızlar için anne olduğunu anladığı an. Çocuğu olsun ya da olmasın bir annen varsa mutlaka annesindir. Arada bir tartıştığın ama arkanı döndüğün an her şeyi unuttuğun, ne olursa olsun ne yaşanırsa yaşansın tüm kırgınlık ve kızgınlıklara rağmen içinde kin büyütmeyen bir ikili. Zor zamanlarda sığınılacak bir ağaç altı.
Nasıl bir cevap oldu, illa kız çocuk istiyorum dediğim zaman şaşkınlıkla neden ki diye yüzüme bakıp soranlara bilmiyorum ama cevabım yazdıklarımın ta kendisi. Hangi kadın annesinin anneliğini yapmamıştır. Yanlış anlaşılma olmasın. Eğer bir kızım olacaksa ondan bana annelik yapmasını asla beklemem. Hayata ben getirmiş olabilirim ancak kararları kendini ilgilendirir. İsterse bu denli yakın oluruz ki, işte kilit nokta kızların belki de genlerinde var bu denli düşkünlük. Zamanında yarıştığı kendine rakip gördüğü sonrasında en yakın sırdaşı olan anneyle yakınlık.
Demem o ki; kız çocuk ile erkek çocuğun aileyle ve daha çok anneyle paylaşımı, yaklaşımı ve bakışı çok faklı taraflarda. Bana yakın gelen kız çocuğudur. Nedeni tamamen budur. Hayattaki en güçlü manevi varlıkta aslında cinsiyet farkı yoktur. Çocuk çocuktur bilirim ama farkı da asla es geçemem. Sözlerim bunlardan ibarettir. Yeterince açık olabilmişimdir umarım.
Ayrı kalmanın dayanılmaz ağırlığını yaşamamanız dileğimle..
Gülçin Güloğlu
- Kategori: editörden
- Görüşme:
Ayrı kalmanın dayanılmaz ağırlığını yaşamamanız dileğimle..
Kasım 27th, 2007 at 11:26Umarım kimse yaşamaz,çok anlamlı bi yazıydı tşk ederim;
sevgiler
ne içten satırlar tatlım bunlar ellerine sağlık ya ben seni msneme eklemek istiyom sakıncası yoksa bna benim e-postadan ulaşabilirsin…
Kasım 27th, 2007 at 12:47yıldızımmmmmmmm
seni sobeledim:))
adını ve anlamını
nasıl konulduğunu yazarmısın???????
ayrıtılar bende:))
g.g.g.g
Kasım 27th, 2007 at 13:31Yine ilginç,yine güzel bir yazı.
Kasım 27th, 2007 at 14:40Cümlelerin akışına ise söyleyecek söz bulamıyorum.
Çok güzel işlenmiş konu.
Bir de,
çok acı bir anımı hatırlattı bana.
Biz beş kardeşiz.Dört erkek,bir de kız.Kız kardeşimiz Holanda’da yaşamakta.
Öyle bir acı olay geldi ki başımıza,öyle bağlandı ki elimiz kolumuz,
dört koca adam çözemedik te problemi,
tek kızımız atladı geldi anından memlekete,derdimize derman oldu.
İşte bizler orada anladık,
ana baba için,
bilhassa anne için kız çocuğunun ne demek olduğunu.
Çok haklısın çok…
Bu kouyu sayfamda işleyeyim ben de.
Önemli konu zira…
GENELLEME OLARAK, KIZ ÇOCUKLARI İÇTEN, ERKEK ÇOCUKLARI DIŞTAN OLABİLİYOR… HIM TAM TERSİ DE YOK DEĞİL HANİ….
KIZ EVLADI, ANNE’NİN DEVAMI DEĞİL Mİ ZATEN…
ANNELİK ARADA BÖYLE YER DEĞİŞTİREBİLİYOR KUJUUM….:)
NE GÜZEL BÖYLE İÇTEN, SEVECEN VE ANNECİL CÜMLELER OKUMAK….
HANİ, BİR DE ANNESİZLERİ DÜŞÜN KUJUM……
BEN HİÇ BÖYLE ŞEYLER YAŞAMADIM….
KIZLARIM VAR İKİ TANE, EŞİMDEN BOŞANDIĞIMDA ONLAR ERKENDEN EVLENMİŞLERDİ AYNI ANALARI GİBİ…..
AMA, KIZLARIMLA, ÖZELLİKLE DE BÜYÜK KIZIMLA İRTİBATIM İYİ DE, BANA ÇOK UZAKTALAR..VE BEN ONLARIN KENDİ AİLE DÜZENLERİYLE BAŞBAŞA OLMALARINDAN YANA OLDUĞUMDAN, YÜK OLMAMA ADINA KENDİ KENDİMLEYİM VE HENÜZ BANA HİÇ ANNELİK YAPAMADILAR……
HALA BEN ANNE KONUMUNDAYIM YANİ….
BELKİ DE BAŞTAN TERS GİDEN OLAYLAR NEDENDİR….
ANNE BABA ARASINDA Kİ SOĞUK SAVAŞ ARASINDA KALDILAR VE ŞİMDİ KENDİ KALELERİNİN ANNESİ OLDULAR….
YETER Kİ İYİ OLSUNLAR DA VARSIN BANA ANNELİK YAPMASINLAR KUJUM…
VE SEN, ÇOK ŞANLISIN KUJUM ÇOOOK İNAN.!
EN AZINDAN ŞU MUHTEŞEM MANEVİYAT ZENGİNLİĞİ CÜMLELERİ DOĞURTMUŞ YÜREĞİNDEN ANACIĞIN SANA….YAN YANA OLABİLMEK, KALABİLMELERİN OLUMLU GÜZELLİKLERİ İŞTE BU…
OKURKEN, NEDENDİR BİLEMEDİM, GÖZLERİM DOLDU……….
SICACIK BİR YAZI OLMUŞ…
GÖNLÜNE SAĞLIK VE YARADAN AYIRMASIN SENİ ANACIĞINDAN, ANACIĞINI DA, SEN KUJU ANASINDAN.!
SEVGİLERİMLE ABLAN…
Kasım 27th, 2007 at 18:04merhabalar
uzakdost bahsetmiş sizden,yazısında…koştum geldim;onun gibi bir dost yürek bashetmişse vardır bir keramet…neden bunca zamandır tanımıyorum gülçinkuju’yu,hayıflandım…
Ben katılıyorum sana,annem benim en büyük dostumdur,ona anlatmak,onunla paylaşmak için yaşarım bazı anları.o da bana öyle,kaçamak anlar yaratırız canı sıkkınsa…
evde konuşmamazsak pazar sabahlarımız bizimdir hep,çıkar yürürüz uzun uzun,yaz kış demeden,senin bahsettiğin bağ gibi…
Allah vermesin yokluğunu…
ve beyaz melek filmi için de birkaç kelam etmek isterim,annemle izledim o filmi,dediğin gibi çok kurdum o cümleyi”acaba ben olsaydım ne yapardım”…
Allah annene uzun ömür versin,inşallah paylaşacaklarınız hep güzellikler sevinçler olsun,senin evladın olduğunda da çok güzel bi ilişkiniz olsun dilerim ki..
Kasım 29th, 2007 at 15:42sevgilerimle
ayy içim sızladı okurken. ne güzel yazmışsın…allah annelerimize uzun ömür versin..annemim sırdaşıyımdır. herşeyini anlatır bana… bi gün bi laf etti, o an anladım ki annemin bana karşı başka bi sevgisi var. annem beni kıskanıyormuş… büyük bi zevkti okumak…
sobelendiğini unutmadan söyleyeyim.. öpüyorum canım
Kasım 29th, 2007 at 22:06Allah kız ya da erkek, hayırlı evlatlar versin desek de… Kızı olan anneler şanslı kujucum.. Kızlar annelerine, babalarına daha farklı bağlılar.. Kızların ruhunda var anaçlık.. Biraz hastalansam yatsam, kızım bebeği gibi davranmaya başlıyor bana… O bilmiş haliyle
Ne güzel anlatmışsın yine, o güzel anlatımınla..
Sevgiler kujucum…
Kasım 30th, 2007 at 00:50GÜNAYDIIIN KUUUJUUUUM.!
BLOG SORUNLU, O ARALIKLARDA SEVGİ SAYGI BIRAKAYIM DEDİM SANA, UMUT DESENLİ YENİDEN MERHABA ETİKETLİ.!
SENİ SEVİYORUM SU GURUBU KALP AKRABAM.!
İNCOOŞ
Kasım 30th, 2007 at 11:01güzel konu ve çok hoş yazmışsınız:-) ve tabii çok hassas da bir konu…Benim de, annemin annesi olduğumu düşündüğüm anlar çok olmuştur, ve bu bayrak yarışını çağrıştırıyor biraz da…Önce biz bebektik, onlar bize baktı, sonra onlar bebek olmaya başlıyor, biz onlara bakmaya çalışıyoruz…Onlar diyorum, anne- babayı ayırmıyorum, çünkü şimdi ben babamın da annesiyim:-) Ve aslında evlatlar da keşke ayrılmasa da, erkek evlatlar da, anne ve babalarına baba olabilseler! İmkansız olduğunu sanmıyorum, yetiştiriliş tarzı da etkilidir diye düşünüyorum…
Aralık 10th, 2007 at 02:14sevgilerimle…