Günlerdir yaşanan talihsiz ve can sıkıcı olayların üzerine uzunca bir süre yazı ekleyemedim. Üstüne bir de benim kendi dünyamdaki çalkantıları ekleyecek olursak epey bir zaman yazısız kaldı bloğum.
Kendimi yetiştirirken kendime yetişemediğim zamanları yaşıyorum. Bilgisayar sertifikası, İngilizce kursu derken çakışan kurs günleriyle kendimi eve zor atıyorum. Yorgunluk bir taraftan bedenen ağır gelirken, ruhen hafifletiyor beni. Şikâyetçi olup olmamak arasında kalıyorum bazen, bazen de yenik düşüyorum hayata.
Bu ara herkes kendince bir türkü tutturuyor dilinde. Kimi endişeli, kimi cesaretli, kiminde öfke, kiminde korku, gözler bakmaya çekinirken, dudaklar söylemeye hazır. İnsanların yıllarca içinde biriken cümleler şimdi birbiri ardına dökülüyor dudaklardan. Sabır son deminde. Türklük gururu yaşıyor evinde.
Tüm bunların dışında her an ardımızda hissettiğimiz bomba paniği var unutmamamız gereken. 2 gün önce büyük bir gürültüyle uyandım yine. Merakla yatağımdan fırlarken gayet işlek bir yerde oturuyoruz ve arka sokağımızda bomba ihbarı yapılmış. Bomba imha ekibi gelip önlem almış ama neyse ki bir şey yokmuş. İnsanlar korkak yaşamın zorlukları içinde yaşamaya alıştılar neredeyse. En ufak bir şeyde endişelenip tedbir almayı öğrendiler/öğrendik/öğretildi. Büyük şehirde yaşamanın önüne geçilemez tehlikeleri bunlar.
Bu arada yaşam kavgası vermeye devam ediyoruz. Bir tarafta gerçek dünya bir tarafta bizim “bir tek” kendimizin olduğu dünya. Bir gerçek dünyaya ve diğer insanlara karşı kendimizi koruduğumuz tarafımız bir de içinde sadece kendimizin yaşadığı dünyaya girmeye çalışan insanları reddimiz.
Benim her iki dünyamda çok karmaşık. Labirent gibi bir yaşamın içinde, sayılı sürede çıkışı bulmaya çalışan fakat her girdiğim yönün aynı yere çıktığı bir yer kadar küçüldü sanki dünyam. Ben güler yüz gösteriyorum aynadaki aksime. Kendi kendime yetiyorum tüm iyi niyetimle. Malum dıştaki insanlar acımasız. Sen kendini düşünmedikçe kimse seni düşünmüyor.
Anlaşıldığı gibi kaygılar yaşayarak devam ediyorum hayatta kalmaya. Tam anlamıyla öğrendim kendimi korumayı. Aynaya baktığım zaman ıslak ıslak bakan gözler değil, içindeki tüm sızıya rağmen gülmeyi başarabilen bir “ben” görüyorum mutlulukla karşımda. Başardım diyorum ve bir göz kırpıyorum hayata. Canım sıkıldığında, aklıma geldiğinde geceye bırakıyorum hüznümü. Geçecek diyorum. Sabah yine aynı mutlulukla uyanıyorum. Geçip gidiyor mu hayır ama ben sıkıntıyı dünümde bırakıyorum.
Tüm sıkıntıların dünde kalması ve tüm insanların yarını görmesi umuduyla… Yaşarken diğerlerinin farkında olmanın erdemliliğiyle… Sevgiler.
- Kategori: duygusal
- Görüşme:
selam teşekkür ederim umarım sizde ilkemizde güzel günlere ulaşır,hayırlı akşamlar dilerim.
Ekim 27th, 2007 at 18:18merhaba canım..gönlünden dökülen dizeler güzeldi..yüreğine sağlık canım..
Ekim 28th, 2007 at 15:55yazıların sol tarafta kanla kısmı yan çerçeveden görünmüyor..mümkünse biraz daraltabilirmisin o kısmı..sevgilerimle.
herkes senin farkında bebekim. yürümeye devam et yolunda.
Ekim 28th, 2007 at 21:02yolun ve bahtın açık olsun. pıtı pıtı kalbin sevgisiz kalmasın.
Ahh canım… beni yazmış, benim düşüncelerimi kaleme almış.. harikaydı..
Ekim 29th, 2007 at 17:09Blogta bi konu hakkında yardım bekliyorum. Ya da ilgisini çeken kişilere söylemeni isterim. Bi ara bakarsın bloga ok. sıkma canını ,senin çok güzel bi kalbin var.Ve kalbini açıyorsun buraya,bize…
Şu yaşadığımız günler karışık ve yürürken bile korkuyoruz belkide.. başımıza ne geleceğini bilmeden.. umarım herşey kaosa dönüşmeden son bulur..
Merhaba. Güzel dileklerin için teşekkürler. bayramını kutlarım. Nicelerine erişebilmek dileğiyle, sevgiyle kal.
Ekim 29th, 2007 at 22:11Hayat bir karmaşadan ibaret olduğuna göre en güzeli kendimize huzurlu anlar yaratmak ve o anları çoğaltmak çünkü bu zamanda huzuru kovalamazsan yakalanmıyor.
Canım dilerimki huzur ve umut her daim seninle olsun.
Ekim 30th, 2007 at 08:25Sevgimle cannnn….
CANIIM…
CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN.!
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE.!
GÖNÜL KİTABİNİ OKUYORSUN HER YENİ DOĞAN GÜNÜN KATIK ÖZETLERİYLE BİRLEŞTİREREK.!
OLUMLU GİDİŞATIN HERŞEYE RAĞMEN….
ÇÜNİ, SEN DENİZ YILDIZISIN…YILDIZIN HİKAYESİNİ DE BİLİYORSUN YA.
YAŞAMDAN HABERLİ YÜREK, ER VEYA GEÇ GÜLECEK.!
SEVGİLERİMLE… İNCOŞ
Ekim 30th, 2007 at 08:26meğer ne yalnızız insan olmuşsak
yaprak gibi dalda sessiz solmuşsak
yeri gelmiş acıya da gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin
yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin…
Hakan Yeşilyurt’un bu parçasına bayılıyorum.. hayatta ne olursa olsun üzülmeye, sitem etmeye ahlanıp vahlanmaya değmiyor.. böle yaparak önümüzde gelebilecek güzel günlerede gözlerimiz kapalı bakıyoruz… yaşamak için, ayakta kalmak için muhakkat bir sebebimiz vardır!
Ekim 30th, 2007 at 14:21iyi haftalar…
Hocam değişik ve güzel bir site yapmışsınız,tebrik ediyorum
Şubat 18th, 2008 at 00:41ne diyeyimki benimde aklım başımda değil başımda benimle değil
Ekim 6th, 2008 at 17:32