Sözlükten henüz silinmiş bana dair tüm anlamlar şimdi bir kara kaplının arasında yeniden hayat bulmayı bekliyor. Benden medet umuyor, bana el açıyor. Ben tedirgin kelimeler coşkulu. Yüreğim isyanda.
Kime sormak gerek şimdi unutulan kelimeleri. Kim hatırlamak ister ki geride bıraktıklarını. İş başa düşer misali araladım eski kapıları. Gizli kelimeleri keşfedip tekrar hayata döndürmek tüm çabam. Unutulanı hatırlatmak yani. İşim zor biliyorum ve kötüsü ben kararlı değilim. Korkuyorum.
Eski düzen geri gelir mi hiç. Silinen kelimelerle birlikte silinen hatıralar bir bir isyan etmekteler. Yerlerinden edilmişliğin huzursuzluğu varmış gibi üstlerinde. Bir kızgınlık zorun neydi der gibi. Bir bilseler zorumun kitap arası okumakta zorlandığım cümle mantıklarını çözemediğimi. Geri getireceğim kelimelerle anlam kazanacağını yine yeniden her şeyin.
Derdim kabul ettirmek değil. Hayat bana da zor kullanmayı öğretti artık. Emirlerime itaat etmekteki zor koşulları artık ben değil hayat yaşıyor. O bocalıyor sessizlikte yalnız kalarak çıkmazdan çıkmanın yolunu ararken ve artık ben değil hayat hep koşuyor benim ardımdan. O istiyor bişeylere geç kalmamamı.
Ben sükunetle yaşam alanımda hayat sürüyorum. Gizliler ardımda yine de ben aranıyorum. Oyun oynuyorum sanırım. Bu da zevkliymiş uzun zamandan sonra.
Saate bir bakıyorum. O da ne. Merdiven altında oynadığımız evciliklerde kalmış zaman. Bir telaş ayağa kalkıyorum. Yanımdakilere bakıyorum çocukken oynadığım yüzler değil, hepsi değişmişler. Şaşkınlıkla birlikte yabancı yüzlerin kim olduğunu çözmeye çalışıyorum. Hangi vakit girdiler de hayatıma ben onlarla evcilik oynuyorum. Yoksa bu bir oyun değil mi? Daha fazla düşünmek korkutuyor beni. Hızla uzaklaşıyorum.
Hemen yatağıma atıyorum kendimi. Yastığıma sinmiş kendi kokum eşlik ederken anlıyorum zamanın akıp geçtiğini. İşte geri getiremeyeceğim bir şey daha. Çaresizlik duvar olmuş önümde aman vermiyor geçişime.
O an anlıyorum. Anlıyorum ve diyorum giden geri gelmiyor, harcanan zaman telafi edilmiyor. Yarına dikiyorum gözümü. Bana ait kelimeleri açıklamak değil artık derdim. Onları bana bırakıyorum. Kendi içimde yaşatıyorum…
gülçin güloğlu
- Kategori: editörden
- Kuju'ya: 20 Yorum Gelmiş »
Son Yorumlar