
Gidenlere…
Eğer gidiyorsan, bir yürekten vazgeçiyorsan hiç de önemli değildir geride bıraktığın değil mi? Hayatın tek kişiliktir, senin dışında yaşam yoktur hiçbir kıyıda. Öylesine bencillik yüklüdür ki benliğin yaşadıklarını yok sayıp gitmek acı değildir senin için.
Vurduğun yürek kanıyor mu, hayatı devam ediyor mu, sıcak bir nefese, bir tatlı tebessüme ihtiyacı var mı ya da dindirebildi mi engel olamadığı kanayan yaralara bu hiç düşünülecek bir şey değildir bırakıp giden için. Önemli olan onun bundan sonraki yaşamıdır. Daha öncesi yok sayılır. Her ilişki başlar ve biter mantığı. Yok sayılan duygu fırtınalarının tangoları.
Hiçbir şey silinemiyor insanın geçmişinden. Gidenleriyle, yeni katılanlarıyla bir iz mutlaka ki oluyor hücrelerde, gelen bir imza atıp gidiyor beyaz bir yüreğe. Silinemeyen ve yerine başkasının atamayacağı bir imza. Kimsenin giremeyeceği bir kral dairesi saklıdır ya her bedende. Giden gittikten sonra sıkı sıkı kapatılıp anahtarın denizin açıklarına fırlatılıp bulunmasının imkansız hale getirilmesiyle erişilen gerçek mutluluk.
Hep bir mantık vardır. Giden gider gerideki toparlanamaz, onsuz yaşayamaz veya yaşamı alt üst olur. Evet başarmak dolu dizgin enerji isteyen zor ve patikalı bir yolu yalınayak ve tempolu yürümek kadar zor. Ama başarılamayacak kadar imkansız değil. Yürürken sorgulamaların peşini bırakmayan ince bir de nağmesi vardır saç tellerinin arasına terin ardına gizlenen. Sesin kısılana kadar ağlayıp sonra bittiğini ve artık “o” yok dediğini bir ince çizgide kendine haykırırsın uzun bir müddet.
Kabullenmek güç, içinde bittiğini bilmek rahatlatıcı bir unsurdur. Her gittiğin yere manevi olarak onu yanına almayışın bile fark ettirir senin dışa karşı tutumunu. “Uzun süredir ilk defa mutlu gördüm seni” sözlerinin altını çizersin gözlerin gülerek. Yapamayacağım herhalde dediğin bir zamanda yapabildiğini görünce içini huzur kaplar, benliğine yayılır.
Kabullenişin seni yok sayanadır. Geçmişini inkar edenedir. Diyecek söz kalmamıştır deriz ama içimizdeki kelimeler dışarı çıkamaz. Gidenin tüm zehri akarken kalan, yastığı ıslatan gözyaşını merhem yapar acısına.
Adına başka anlamlar yüklediğimiz ne varsa isimsiz kalmıştır bir yetim gibi otalarda. Sahip çıkan kalandır, gidense unutan. Söz geçmez yüreğe ta ki kendi yüreğini ele geçirinceye kadar. En acısı da eskiden başın sıkıştığında aradığın yoldaşın, şimdi canın sıkıldığında bununla mutlu olandır. Senin acını, sıkıntını, sağlığını kendinden sayarken şimdi bir yabancısındır.
Onun için bir yabancı olmayı öğrenmek zaman alan. En sancılı ve ağrılı dönem. Yediğin tüm vurgunları bedeninden kendinin çıkarması gibi zor ama bir o kadar da sağlıklı. Öğreniyorsun yediğin vurgunlardan çevrendeki yanlış kişileri uzaklaştırmayı. Verilen hiçbir söze aldanmamayı. İnanıp peşinden gitmemeyi. Vefadan söz ederken vefasızlığın tüm örneklerini sergilediği bir yaşam tarzı bana göre değil, böyle yaşayan bir kişi de varsın benim hayatımda olmasın.
Gülçin Güloğlu
çok güzel bişey diyemiyorum ki sanki içimden geçenleri açıp okumuşsun ve yazmışsın gibi geldi bi an
Eylül 29th, 2007 at 01:02tanıdığımızı sandıklarımızın, beklemediğimiz darbesiyel yalnız kalırız birgün..
Eylül 29th, 2007 at 12:47arkalarına bile bakmadan çekip giderler..
bize pişmanlık kalır sadece ve hüzün…
yukarıdaki yorumu görünce dedim ben ne zaman yorum yazdım:))
şaşar beşer olduk zaten:))
çok güzel yazmışsın…gereken bütün cümleleri katta…ne denir ki bunun üzerine…
Eylül 29th, 2007 at 15:55gidenlere yolu açmak kendimize de yeni bir kapı açmak lazım…
yoksa giden kaybetmiştir aslında….kaybedecek birşeyi olmayan insanlar kaçmazlar zaten…öyle değil mi…?
yüreğine sağlık canım…
iadei ziyarete geleyim dedim:) çok güzel bir site,yazılar ilginç ama itiraf edeyim, çok bana göre değil:)) çok da içerikli yazılar artık hoşuma gitmiyor. hayatı bir 25 sene kadar yeterince ciddiye aldım, artık almıyorum:)))) sanırım bir yaştan sonra böyle oluyor insan.. neyse iftar soframızı hazırlamaya gideyim artık..sevgiler bırakıyorum:))
Eylül 29th, 2007 at 16:02Merhaba!…
Giden yol alır ardına bıraktıklarını hiçe sayarak
Kalan iç acısı yüklenir gidenin peşinden ağlayarak
Gidecek olanı bağlayabileceğini sanırsın
Ancak mutlu olmak ne yazık ki gözlerden ırak.
Güzel bir yazıydı.Ben gidenin arkasından fazla ağlayanlardan değilim gerçi.Çünkü gideninde en az benim kadar beni kaybettiğini düşünürüm.Kalan için
Eylül 29th, 2007 at 17:11her zaman yüreğimde ufakda olsa bir yer vardır.Gidecek olana gelince işte o türlere biraz dikkat etmek lazım diyorum.
Sevgilerimle….
tsk ederim..
Eylül 29th, 2007 at 18:48yazi cok guzel gidenlere gitmislere ve gideceklere.. tek bir yolu tarif ediyo.. kendien ii bak herzaman beklerim.. o0Miszns0o,,
bir giden olarak çok fazla üzerime aldığım güzel bir yazı.şablonunuzu çok beğendim. bloglar aleminde karşılaştığımıza sevindim :))
Eylül 29th, 2007 at 22:52sevgiler:)
Eylül 30th, 2007 at 00:09KUJUCUĞUM,
YAŞAMIN CÜMLELERİNİ TEZ ÇÖZÜYORSUN AFERİN SANA.!
ANNE ABLA YÜREĞİM SENİNLE GURUR DUYUYOR .!
NELERİ UĞURLAMIYORUZ YAŞARKEN HAYATIMIZDAN NELERİ.!
KİMİ ZAMAN AĞITLARIN İÇİNE KUNDAKLAYIP KİMİ ZAMAN ÜZÜNTÜ VE KEDERLERİMİZİN İÇİNE BELEYİPDE NELER UĞURLAMADIK NELER….
GİDENLER OLMASA YENİ GELENLERE YER AÇILMAZ KUJUM….
DEDİĞİN GİBİ HAYAT SENİNLE İBARET, YOLCULUKTA Kİ OTURAK TEK KİŞİLİK…..
ŞU DA BİR GERÇEK Kİ, TEK KİŞİLİK YOLCULUKLARIN PAYLAŞIM GÖNÜL CAN KULAKLARI DA HEM GELİŞİM HEMDE PAYLAŞIM İÇLERDE Kİ HÜZÜN VE NEŞELERİ PAY ETME ADINA……
GERİDE YİNE SEN, YİNE SENLE BERABERSİN….
BU AİLE DE OLABİLİR DOSTLARDA HATTA DÜŞMANLARDA…..
HERKES BİR DAMALA DAMLATIP ÇEKİLİVERİYOR HAYATIN SAHNELERİNDEN……..
İŞTE GÜÇ BENDE ARTIK, NARASINI KUVVETLENDİRMEK İNSANIN KENDİ İÇİNDE Kİ GÜÇ KUVVET BİRLİKLERİNE DÜŞÜYOR BİR BAŞINA…
AŞK VE SEVGİ,
YAŞAM VE EMEK, HEPSİ İÇİN GEREKLİ OLAN.!
VE SEN, BU SIRRI KEŞFETMİŞSİN BİRTANEM.!
AFERİN SANA.!
SENİ SEVİYORUM KUJUM, YOLUN AÇIK OLSUN DAİAMA.!
İNCOŞ, YANİ ABLAN… ;))
Eylül 30th, 2007 at 07:13giden gider..
kalan bir süre kahreder..
ama kalan da yeni gidenler bulmaya başlar..!
saçmaladım:D:D
Eylül 30th, 2007 at 12:53acıkçası ben de dedim emel iki tane yazmış die
dağılmışız sahiden.
saçmalamak olur mu hiç gayet açık yazmışsın shiver
incoş ablam… bu site ve sahibi seni çok seviyo. sen yorum yazınca dopdolu oluyo…iyi ki vasrın kuju da seni çok seviyo…
alper bekliorum sabırsızla hadi bakalım bu kadar beklediğime değsin ama
ve diğer arkadaslar hepiniz hoşgeldiniz… başımın üstünde yeriniz var daima…
Eylül 30th, 2007 at 13:20gidenin ve kalanın bildik portresi.ama öyle güzel kaleme gelmişki. gidenleri ve gitmek isteyenleri bir kez daha oturup düşündürecek kadar güzel.
Ekim 1st, 2007 at 08:41kalanlarada; hayat devam edecek, gözyaşı büyütüp olgunlaştıracak ve daha daha güçlendirecek demek gerek.
yüreğine sağlık ve sevgiyle kal..
deniz