Yaşadığım sıradan bir eylül günü değil. Eğer bu günde yaşıyorsam vardır bir sebebi. Mutlaka bir şeyleri yoluna koymak için yeni bir günde nefes alma sebebim var, yoksa bile ben yaratmalıyım. Tembellik yok, dişini tırnağına takma var. Düşünceleri boğdum dün rüyamda. Onlardan haber yok. Yerine neleri ekerim belli olmaz ama zamanında ektiklerim beni hayal kırıklıklarına uğrattılar.
Yaşamla bu yaşıma rağmen çok kavgam olmuştur. Bir yanım hep yaşamı seçerken bir yanım ona hep kırgın ve küskündür. Ben kaçtıkça o üzerime gelir ben onun üzerine gittikçe o kaçar. Kovalamaca oynarız bazen, sonra sıkılır bir ağaç arkasına saklanır körebe oynamaya davet ederiz birbirimizi. Bu aynı zamanda bir dinlenme molasıdır da. Belki bir sorgulayış. Birbirimizi kenara çekip, alıp vermektense ayrı ayrı tartarız kaybettiklerimizi. Hangi tarafın ağır geldiğiyle ilgili bir ipucu vermeyiz kimseye. Yaşamla aramızdaki sırdır o bizim.
Hayatla kavgamızın nedeni bellidir çoğu zaman. Ben ayağımı basacak sağlam bir taş ararken o hep yere düzgünce bırakılmamış oynayan çakıl taşlarını getirir dibime. Ben kenara ittikçe o yenisini çıkarır önüme. Benim oyunbozanlık ettiğim olur ama yine de hırsımdan bir pay bile vermem hayata. Benim olan benimdir, mücadele bile olsa.
Velhasıl kiminin ekmek davası, kiminin sevda yarası, kiminin evlat acısı işler içine. Kimi güler bitecek der, kimi ağlar beni buldu der, kimi ağlarken belli etmez etrafa hep güler. Yenir bir gün doğar, kışın yağmurla yazın güneşle. Hastalar iyileşir, bebekler doğar, ağaçlar çiçek açar, gün olur kervan döner.
Her şeye rağmen eski değil, eskimeyen dostumdur hayat. Bazen kaçtığım olsa da eninde sonunda onun bana sunduklarına ihtiyacım olur hep, koşarım yine kollarına. Yüzünü çevirmez bana, ben unutmam onun bana yaptıklarını, o çabuk unutur benim ona kırgınlıklarımı. Öylesine dosttur işte hayat bana.
Gülçin GÜLOĞLU
- Kategori: duygusal
- Görüşme:
İŞTEEEE BÖYLE….BÖYLE DOST AŞKIMIZ HAYATCIĞIMIZIN HUYU KUJUM….
VEFALIDIR, SEFALIDIR, NE EKERSEN ONU ÇBİÇER HAYAT YOLLARIMIZ…..
EN CANDAN, EN ÇOK RENKLİ, RENKSİZ AMA, EL VERDİKÇE EL TUTANIMIZDIR BİRCİK HAYACIĞIMIZ.!
GÜZEL BİR İÇ DÖKÜMÜYDÜ PAYLAŞTIĞIN….
ÖMRÜNE DÜŞELERİNE DÜŞÜNCELERİNE BEREKET KUJUUUM.!
ABLAN…. İNCOŞ
Eylül 21st, 2007 at 09:31keşke herkes hakettiğini yaşasaydı bu hayatta ..
Eylül 21st, 2007 at 22:36ama o zaman da sorun kalmazdı dimi
canımm..bloğuma ziyaretin için çok teşekkürler
yazıların çok hoş bu arada,bikaç tanesini okuyabildim,bi ara tekrar inceliycem…
iyi geceler,
sevgiyle kal..
Çoğumuzun hayatla kavgası vardır…Hayatın tüm zorluklarına direniriz…Hayatımızın taşlı yollarında yürümeye çalışırız..Ve unutmayız ki hayat bizim tek dostumuzdur…Bizi tek yalnız bırakmayan odur belki de…
Eylül 22nd, 2007 at 09:29Hoşça ve şiir tadında kal…
çok çok güzel bir yazı çok beğendim ayrıca ziyaretin içinde çok tşkler sevgiler canım
Eylül 22nd, 2007 at 22:49yeni bannerin kompozisyonu güzel ama yine
Eylül 24th, 2007 at 01:08yazı ile resim alanı çizgiyle geçişmiş.
bu gçişim fluu olsa iyi olur.
bence))
KUJUCUMA KOŞULSUZ SEVGİLERİMİ BIRAKAYIM DEDİM….
İİİNCOOOŞ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
KENDİN OLMAK
Özgürlük kendin olman demek
ne kadar da ürkütücü!
özgürlüğün korkusuyla bağlanırsın
her şeye, herhangi bir şeye
paraya, erke, işe, eşe,
tutulursun bir çılgın ‘gidiş-geliş’e.
tutkun, seçtiğin tutukluluğun
peki isyanın niye…?
Veya vazgeç…
neden olmasın…?
izin ver, yaşamın biraz rahatlasın.
korkular takılmış kendi ördüğün ağa
çöz bağları, göreceksin
giden kadar gelen olur odağına…
Güneş Davenport
Kaynak; http://www.siirparki.com/
Eylül 24th, 2007 at 06:49yine ben merak ettim bu yazıtyı sizmi yazdınız alıntımı okadar güzelki:)) sevgiler
Eylül 24th, 2007 at 12:50Hayat garip bir nota; çaldığı nağmeleri bazen kulakları tırmalasa da, iyisi ve kötüsü ile bir muamma olsa da yine de bizimle…
Dilerim ki; hayatınız her daim umuda ve sevgiye yoldaş olur.
Eylül 25th, 2007 at 06:31Sevgi ve muhabbetle kalınız….
Kujuuuum
Eylül 26th, 2007 at 08:15Bırak kendini biraz hayata
Rahat ol
Bırak kendi ritminde gitsin azcık
Kasmaaaaa
nedir yaşamdan alıp veremediğimiz…oysa güzeldir aslında hayat…onu çekilmez yapanda, yaşanılası yapan da bizleriz aslında….hayaller kapı arkasına saklanır hep…arayıp bulamadığımız zaman suçu hayata atarız….
ne güzeldir yaşamak
ne güzeldir nefes alabilmek
ve senin gibi yüreği kocaman sevgi dolu bir insanın hayata sımsıkı bağlı olması onun sana yaşamın boyunca dost kalması demektir…
işte budur yaşamla hayat arasındaki ince çizgi….hayat bize sunulmuş bir armağan ise onu dolu dolu YAŞAMAK lazım:))
(noldu kujuuum bana yine umut fışkırıyor benden:)) )
Eylül 26th, 2007 at 09:27yok ben artık küstüm hayata
bakamıyorum sizin gibi gülücüklerle
ısrar etmeyin
kızgınım çok ona ben
son mücadelemi de kaybettim
bıraktım artık onunum istediği kadar hırpalasın beni …
ellerine sağlık çok güzel bir yazı
Eylül 26th, 2007 at 12:36ne mutlu sana hayat seni seviyor canım yaa :)senin adına çok sevindim…!
Eylül 27th, 2007 at 17:21