
Ne zaman başımı alıp gitmek istesem
Bir çocuk yapışır sanki eteğimden
Gözlerine bakarım
Kimsenin göremediği derinine inerim.
Bir çaresizlik bir burukluk ve bir yalvarış
Yalnız kalmaktan korkan ürkek bir serçe gibi
Ne zaman yalnız kalmak istesem
Bir kalabalık gelir üstüme
Her şeyi unuturum.
Çığlıklar atar, bardaklar kırarım
Dalgalarını yükseltir sonra yüreğim su misali
Gitmekten korkmayan özgür bir martı gibi
gülçin güloğlu /2007
senin bütün şiirlerini yazılarını hep severek beğenerek okuyorum ama bu şiir nedense ayrı bi yer etti içimde…şiir sanki haykırıyor!…cümleleri esir almış sanki bir küçük kız çocuğu ve yüreğini sermiş ortaya…canım gerçekten kalemin de yüreğinde hiç susmasın…
Temmuz 26th, 2007 at 11:49çok beğendim çok…
Özgür bir martı gibi, korkusuzca…
Aldırmadan içimdeki ürkek serçeye..
Yüreğine sağlık kujucum, sevgiler.
Temmuz 26th, 2007 at 14:52Hep söylerim bunu; İnsanoğlu gariptir diye..
Temmuz 26th, 2007 at 19:39Gitmek isterken bile başkalarını düşüncelerimizden atamayız.. Gitmeyi çok isteriz ama bir küçük çocuk yapışıverir eteğimizden…
yalnız kalmak isteriz ya.. kimi zaman kurtarır bizi kalabalıklar… yürek katar yüreğimize.. yada kimseler olmaz ki yanımızda.. işte o zaman gerçek yalnzlığın ne olduğunu anlarız…
yüreğine sağlık.. pek beğendim bu şiiri.. kendimden buldum.. eksik olma.. sevgiler…
ve tekrar blogcudayım ::))) cok guzel bır sıırle karsılandım elıne o guzel yuregıne saglık arkadasım hersey gonlunce olsun sevgıler….
Temmuz 27th, 2007 at 10:26çok hoş. yüreğinize sağlık.
Temmuz 28th, 2007 at 15:00çooook güzelmişşşş
Ağustos 1st, 2007 at 20:56