Yorgunluk, yoğunluk…
Birkaç gün ayrılığın ardından nihayet bişeyler yazmaya vakit buluyorum. Ağabeymi yolcu ettik az önce. Aldım kahvemi elime bir yandan yudumluyorum bir yandan da benim sevgili bitanecik ziyaretçilerimi bilgilendiriyorum.
Öncelikle dişçi kabusum bitti. Sağ salim artık çürüksüz ve dolgulu dişlerim benimle. Zaten her zaman özen gösteriyorum ama şimdiden sonra daha da bir özen göstereceğim artık. İtiraf edeyim kabuslar görmeme neden olacak kadar kötü geçmedi. Doktorum çok şeker bir hanımdı. Şimdi sanane doktorun iyiliğinden, şekerliğinde diyenler çıkabilir düşüncesiyle şunu belirtmeliyim ki öyle düşünmeyin. Doktorun yaklaşımı çok önemli. Ya;
– haaa haaaaaaa düştün işte elime diye gelip operasyona başlasa. Dimi ama?
Neyse geçiyorum diğer aktivitelerime. Bütün kuzenler toplanıp, bu sıcaklarda yine de gezmenin keyfini yaşadık. Turkuaz’ a gittik ki bütün İzmirlilerin uğrak yeri. Minderlere oturuyorsun, yemeğini yiyorsun serince, çay iç, nargile iç, havadan soğutma sistemleri terini alıyor zaten hafif bir ürpertiyle Bi yandan da canlı müziğini dinliyorsun.
Bu arada hayatıma dair önemli kararlar verdim. Planlarımda ani değişiklikler söz konusu oldu. İş durumum yarın netleşiyor. Umarım istediğim sonucu alırım. Sonra tatili unutmam gerekiyor. Zaten az önce belirttiğim plan değişikliği söz konusu olduğu için artık hiçbir şeyi umursamıyorum. Hiçbir şeyin garantisi yokki.
Ben bedenimi gezdirdim ama aklım ve ruhum hep yaşadıklarımdaydı aslında. Ama sıkıntılı bir düşünce hali değildi bendeki sadece doğru kararı geç de olsa vermenin hafifliğiydi beni düşündüren. Ben daha önce bunu neden yapmamışım dedirten.
Biliyor musunuz öğrenmek için hayat nüfus cüzdanınıza bakmıyor. Sizi her yaşta sınıyor. Önemli olan sizin bu sınavı başarabilmeniz. Ben son 2 yılımda çok büyük sınavlar verdim. Kazandığım da oldu kaybettiğim de. Ama gördüm ki bir yanlışı ne kadar uzatırsanız o kadar acı çekiyorsunuz. Bu da sınavı verememek demek oluyor. Başarısızlığın adı yani. Ben başarılı olmayı tercih ettim.
Bende bunlar var. Bol düşünceli bir haftaydı. Kendimi sorguladım, kızdım, en ağır cezaları verdim yine de aynaya baktığımda kendime gülümsemeyi unutmadım. Kendime kalanım ne de olsa. İyi davranmam gerekiyor bu bedene ve can’a. Siz de öyle yapın. Hayatınızda kirli, çürük, pis, üzücü, yıpratıcı ne varsa yenilemeyi düşünmeyin artık.
Bugünü yarını düşünün ama yarından sonraki günü değil. Hayat bilmediğimiz kısalıkta. Kendimize yakışanı, eşimizi, bizi mutlu edecekleri arayıp bulalım, yüzümüz hep gülsün, kalbimiz hep huzurla dolsun. Değmeyecek kişilere değmeyecek ilgiye artık son.
Tüm ilgiler kendime artık.
KUJU
- Kategori: sıradan
- Kuju'ya: 7 Yorum Gelmiş »
Son Yorumlar