Bir bakış var gözümde, uzaklara
Gitmek istiyorum, ayaklarım müsaade etmiyor
Ardında bırakamıyor ezikliklerini
Bir yürek taşıyor bu beden, çok ağır
Yola çıksam yolda bırakacak biliyorum
Elimde bir deste harfler dizini
Adına mektup diyorlar, benim içim yanıyor.
Adım atıyorum tam cesaretleniyorum
Diğer yanım yapışıyor yakama, gitme diyor
Bir akıl taşıyor kafam, çok karışık
Düşünmeye kalksam beni sarsıyor
Yüzümde hafif tebessüm
Dilimde korkulu cümleler
Adına karmaşık duygu diyorlar, benim içim yanıyor.
Boş, bir o kadar da arayış içinde bakışlarım
Gözlerimi kapatıyorum faydasız önlemler
Elleri var bu bedenin, küçücük, minicik
Yüreğine benzememiş hiç
Kelepçeleri açsam neler yapacak kim bilir
Sıkmaktan kızarmış izler var ellerimde
Adına kendine hakim olma diyorlar, benim içim yanıyor
Çığlıklar atıyor benliğim adeta… pır pır ediyor içimde bir şeyler
Meraklanıyorum peşine düşüyorum
Kalbim olduğunu hissedip, çoktandır unuttuğumu anlıyorum
İlgisiz, umarsız, vurdumduymaz olmuş çoktan
Durmak üzere gibi… durmamak için direniyor
O yorgun, ben yaralı iki yakın arkadaş
Adına aşk diyorlar, benim içim yanıyor
Terk edişler, vazgeçişler, pes etmeler bırakıyorum ardımda
Sessizleşiyorum iyice, sığınıyorum kendime
Konuşmaya çalıştıkça içime atıyorum sözcükleri
Boğuluyorum sanıyorum sonra uyanıyorum
Uykuda olduğumu anlayıp, rahatlıyorum
Bir soğuk su dolduruyorum, içmeden ısınıyor
Onu bile içmeyi unutuyorum, üzülüyorum, dalıp gidiyorum
Hayal kuruyorum adına “lara” diyorum
Kendi kahramanlarıma isim takıyorum, onlarla kendimce yaşıyorum
Mutlu oluyorum sonunda gülmeyi başarıyorum
Gülçin Güloğlu
- Kategori: şiirlerimden
- Kuju'ya: 4 Yorum Gelmiş »
Son Yorumlar