İçim parça parça toplayamıyorum
Bir ilahi güç bekliyorum
Sular altındayım adeta boğuluyorum
Yalnızlık göllerinde çırpındıkça batıyorum
Ben çığlık attıkça sesim duyulmaz oluyor
Her adımımda birilerini arkamda bırakıyorum
Yollar sessizleşirken, kendimle kalıyorum
Sonu dört duvar yollardayım
Yalın ayak taşlar batıyor ayağıma
Gariptir canımı yakmıyor, geride bıraktıklarım kadar
Her ne yöne gitsem kafamı çarpıyorum duvarlara
Bilinçsiz halim, terkedilmiş benliğimle
Bomboş bir oda, tam ortasında ben
Hiçbir yöne dönük değilim
Kapısı yok odanın, penceresiz olduğu gibi
Yere eğiyorum kafamı beton, yukarı kaldırıyorum aynı
Koşmanın mümkünü yok, iki adımlık yerde
Duvarları yıkabileceğim hiçbir şey yok
Tekmelerim manasız, çığlıklarım yankılı
Bir bitiş misali, çömeliyorum, kabulleniş var
Nasıl girdiğimi bilmediğim bu yerde
Bir hayat var, kimseye gösteremediğim
Susmak da bir burada konuşmak da…
Her daim eşit koşullar.
Ama bir kişiye dahi yer yok…
Burada sessizliğin sesi, yalnızlığın kalabalığı var…
GÜLÇİN GÜLOĞLU
- Kategori: şiirlerimden
- Görüşme:
canım benim ne kadar güzel yazmışsın…harika bir şiirdi..çığlık çığlığa sessiz haykırışlarını dinledim…sert bir fırtına geçti sanki yanımdan okurken…sen bu deniz kokusu yayan sayfanda ne yazarsan yaz hepsi birer denizyıldızı…tıpkı yüreğin gibi….ister çığlık atsın, ister ağlasın yada gülsün ama hiç susmasın yüreğin….
Haziran 19th, 2007 at 14:50Güzel bir hafta sonu diliyorum…
Haziran 22nd, 2007 at 09:21Herşey gönlünce olsun…
Sevgiyle…
Canim benim cok guzel olmus siten altin kalbinin guzelligi yansimis.Tebrik ediyorum.yazilarini siirlerini okumaya gelecegim.kucakkk dolusu sevgilerimi biraktim guzel sitene almayi unutma:) seni cok seviyorum canim kizim.Allaha emanet ol.
Haziran 24th, 2007 at 00:37