Çok geçmiş değil çocukluğumun üzerinden… Hala dün gibi hatırlarım yaz akşamlarının sokak gezmelerini. bir dondurma yiyişimizi bir çekirdek çitlememizi. Apartman önünde yemenin yasak olduğu çekirdeklerin kabuklarını biriktirdiğimiz terli ellerimiz şimdi başka seyler saklamakta avuçlarında… Uçmasın diye sıkıca tutuğumuz uğur böceklerimiz anılarımızda…
Şimdi çocukluğumun insanlarıyla bambaşka yerlerde duruyoruz. arada bir duyulan sesten baska tesellimiz kalmadı.. her birimiz bir yere savrulduk, başka hayatlar seçtik. Geride güzel şeyler bıraktık, saf sevgimizi içine kattık…
Bıraktığımız yerde başka çocukların çığlıkları duyuluyor. Bizim oyunlarımızın yerini daha farklı oyunlar almış. Bakıyorum ip atlamayı bilmiyor şimdiki çocuklar, sek sek taşları biriktirmiyorlar ceplerinde ve yakan top değil eğlenceleri. Şimdikiler sadece topu birbirlerine atıp gol demeyi, gruplaşarak sohbet etmeyi seviyorlar. Bizim çocukluğumuzda henüz yeni yeni keşfedilen teknolojiyi şimdikiler su gibi biliyorlar. Muhabbet konuları bu olmuş.
Velhasıl dostlar… o zamandan bu zamana çok şey değişmiş. Nesil farklı arayışlara girmiş. Anne babalarının anlattıklarını burun bükerek dinleyip o da ne der gibi? Bakışlara şahit olmamak kaçınılmaz.
Özlüyorum ben geçmişimi. Saf aşklarımı, yüzüm kızararak yolunu gözlediğim platonik aşklarımı özlüyorum, akşam olsa da yemek yesek hemen aşağı atsam kendimi diye saatleri saydığım çocukluğumu özlüyorum. Bana geri verseniz olmaz mı? Şimdiki tüm imkanlarımı benden geri alarak… hııı olmass mı
Hala annemin kucağına sığabilecek kadar olmak istiyorum. Yanına iliştiğimde koca bedenim ve dolu kafayla değil, kendine ait küçük dünyasında yaşayan annesinin bi tanesi olmak istiyorum. Hala süt bekliyorum geceleri yatağıma. İçmek istemesem bile içmem için zorlanmasını istiyorum. Dizini yatıp saçlarımı okşayıp bana masallar anlatsın diye bekliyorum.
- Kategori: editörden
- Kuju'ya: 5 Yorum Gelmiş »
Son Yorumlar